Dagboek

Wrote by Tineke

Zaterdag 12 mei 2001,

Terwijl Pap en Mam nietsvermoedend een weekendje weg zijn worden er in huize Amersfoort onder het genot van een barbecue ernstige zaken besproken. Als kinderen vonden wij dat het toch wel heel speciaal was dat onze geliefde ouders allebei 50 oftewel samen 100 zouden worden dit jaar. Het idee kwam in ons op om een volledig unieke website te bouwen om deze (zonder dat zij het wisten) te behangen met foto’s, praatjes, quizen enzovoorts. En het idee werd uitgevoerd. En zie hier het resultaat.

Wat is er allemaal gebeurd daarna?

Nadat we een tijdje het idee hadden laten bezinken en mam ondertussen ‘Sarah’ had gezien,(al zal dat blijven bij de dame in kwestie die voor de deur zat) werd het vakantie, en toen :

23 september 2001

Petra’s verjaardag, tewijl Pap en Mam gezellig aan het kletsen zijn, zitten Herbert, Arian, Arjan, Mark en Korien stiekem in de studeerkamer te overleggen en email- adressen uit te wisselen. Nu gaat het echt beginnen......! Er is al bijna een keer iets misgegaan, namelijk: Pap kent het wachtwoord van Arjans mail adres en ziet dus heel normaal staan de titel: ‘WEBSITE 50’ wat word gemaild door Mark . Ik kon nog net voorkomen dat het gelezen werd het is niet echt doorgedrongen gelukkig en hij heeft (als het goed is) geen vermoedens.

23 oktober 2001

Marks verjaardag; er is ondertussen al een heleboel gebeurd het spandoek is ontworpen en er zijn al mailtjes geschreven, verder zijn we nog volop bezig de instructies voor de foto’s worden gegeven. Korien had een lijst met klusjes hangen in de studeerkamer en mam die aan het afwassen was, dacht dat we die wel heel interessant vonden, want ‘we stonden er allemaal te kijken!’ Ze moest eens weten.

Er word de volgende dagen druk gemailt en Arjan en ik moeten goed oppassen dat papa niet in de buurt is als we onze mail checken (oke mijn mail dan, want die van Arjan gebruiken we maar niet meer).

Op een gewone middag als papa en mama boodschappen aan het doen zijn is het zover, de foto’s! Ik snel naar boven met in mijn achterhoofd dat ze alleen even boodschappen aan het doen zijn en dus elk moment terug kunnen komen. Alle fotoboeken worden in hoog tempo doorgebladerd en de door mama met veel zorg ingeplakte fotos haal ik er uit: babyfoto’s, papa te paard, zwangere mama, enzovoort.

En... o ja, wat leuk hè mam dat Joke de laatste tijd zo vaak ‘gezellig’ op de koffie kwam. En ik zo ‘ontzettend behulpzaam’ was om de luiertas in de auto te zetten, terwijl ik in mijn andere hand een enveloppe met foto’s had. En (kleine) Thijs opeens een lolly wou voor hij weg wou volgens Joke. Zodat ik de trap af kon komen en naar de auto kon rennen.

Ja, doortrapt zijn we wel met z’n allen! Dat zijn nou jullie kinderen.